PREDIKANTEN IN DE EVANGELISCH-LUTHERSE GEMEENTE ZIERIKZEE
De negende predikant van onze gemeente was:
Ds. Christophorus Arnoldus Beckman
Hij werd geboren te Dortmund.
Hij was, na den 26en October 1759 te Amsterdam ingezegend te zijn, van 9 December 1759 tot 10 Mei 1761 predikant te Zierikzee.
Daarna van 31 mei 1761 tot zijn overlijden op 14 mei 1780 predikant te Wildervank, waar hij op 8 maart 1761 was beroepen.
Verder komt hij vaak voor in de notulen van de Lutherse kerk van Wildervank, als leraar te Zierikzee en Wildervank en als scriba van deze kerken.
De tiende predikant van onze gemeente was:
Ds. Johannes Christianus Baum
Na het vertrek van Ds. Beckman is de gemeente twee jaar lang zonder predikant geweest, omdat er geen proponenten voor handen waren.
Om het gebrek te vervullen werden er ook kandidaten uit Duitsland aangenomen
en werd er in de Neder-Duitse taal onderwezen.
Ook kwam het door het feit dat als er gemeenten vacant raakten in Nederland
ze terstond naar elders weggeroepen werden.
Deze langdurige vacature voor de Zierikzeese gemeente was in geen opzicht
voordelig.
Ten einde de gemeente zoveel mogelijk bij elkaar te houden, nam men het
besluit, dat per 17 mei 1761 de voorlezer Tilmans, met behoud van zijn
volle tractement, te ontslaan van het voorlezen in de kerk.
In die tijd kwam ds. Bruynenbeek uit Middelburg geregeld voor bediening
van het Avondmaal.
Eindelijk lukte het de gemeente de langdurige vacature vervuld te zien
door de komst van ds. Baum, geboren te Oldendorf.
De voornaamste bijzonderheden die voorgevallen zijn tijdens zijn periode:
'In 1772 werd de Gemeente in het privilegie om in hare kerk te mogen trouwen.
In hetzelfde jaar 1772 kwam de Kerkenraad eenstemmig tot het besluit om
naar voorbeeld der gemeenten Rotterdam en Dordrecht, bij het Avondmaal
nevens het Ouwelenbrood ook gewoon brood, naar elks vrije verkiezing,
aan de dischgenooten aan te bieden. Naderhand is het gebruik van ouwelen
geheel afgeschaft.
Een stoffelijk aandenken van deze verdienstelijke man is een zilveren
presenteer bord ten gebruike bij het Avondmaal, gemerkt J.C. Baum 1739”.
In 1806 is hij overleden te Amsterdam.
Allegorische voorstelling met een erepoort met uitzicht op de stad Amsterdam.
Aan de poort zijn de portretten van zes Amsterdamse lutherse predikanten
opgehangen.
Voor de poort staan Hoop, met brandend hart en anker, en Geloof.
Geloof houdt een ander portret in haar hand van een reeds overleden predikant,
waarschijnlijk gaat het om Johann Christiaan Baum die in 1806 overleed.
Boven op de poort staat een portret van Maarten Luther en er is een zwaan
afgebeeld.
De elfde predikant van onze gemeente was:
Ds. Hendrik Bergh
Hendrik Bergh werd op 20 oktober 1747 te Amsterdam gedoopt in de Evangelische Lutherse kerk.
Bergh overleed waarschijnlijk te Duinkerken in 1792.
Niets wees erop dat dominee Hendrik Bergh zich in de vroege jaren ’80 van de 18de eeuw als politicus zou ontpoppen.
Hij was een van de voorbeelden van de soldaat-predikant die lokale democratische bewegingen vorm gaf. Over zijn jeugd is niets bekend.
Na zijn studie te Halle (1768-1771) werd Bergh in 1772 proponent bij de Evangelisch Lutherse gemeente te Amsterdam.
Daarna werd hij beroepen te Zierikzee (1774), Middelburg (1775), Groede (1776) en Doetinchem, waar hij tussen 11 november 1781 en 16 april 1786
voorging.
Als luthers predikant te Groede preekte Bergh in een gemeente die was gevormd door Salzburgse vluchtelingen.
Want in Salzburg had de aartsbisschop in 1731 de lutherse aanhangers bevolen te vertrekken, nadat zij vergeefs
om vrijheid van godsdienstuitoefening hadden gevraagd.
Zij zwermden over heel Europa uit.
Enkele honderden van hen werden opgevangen in Zeeland.
Intussen was Bergh op 3 juni 1774 gehuwd met de Amsterdamse Anna Morgenroot, een huwelijk dat kinderloos zou blijven.
Tot zijn benoeming in Doetinchem was Bergh landelijk nauwelijks bekend, maar in de jaren van de Vierde Engelse Oorlog (1780-1784)
wilde of kon hij zich niet meer politiek afzijdig houden.
Tijdens zijn periode heeft de gemeente een fraai kerkorgel verkregen van broeder Gerrit Holman.
